چهلمنبر رسمی است که سالهاست با نام بانوان لرستانی گره خورده و هر سال در تاسوعا روایت تازهای از ایمان، نذر و دلدادگی را بازگو میکند.
از نخستین ساعتهای صبح زنانی با چادرهای سیاه و شمعهایی در دست آرام و بی صدا راهی کوچهها میشوند، برخی صورت خود را پوشاندهاند و برخی کودکانشان را همراه آوردهاند تا میراثی را که از مادران و مادربزرگانشان به یادگار مانده به نسل بعد بسپارند.
سکوت، همراه همیشگی این آیین است؛ سکوتی که در آن صدای قدمها، زمزمه دعاها و گاه هقهق آرام اشکها شنیده میشود، هر شمع نیتی در دل دارد و هر شعله روایتی از امید، بانوان عزادار از منبری به منبر دیگر میروند، شمعی روشن میکنند، فاتحهای میخوانند و بیآنکه سخنی بر زبان آورند راه خود را ادامه میدهند؛ گویی این مسیر چهلگانه سفری نمادین در دل تاریخ است که آنان را به کاروان داغدار کربلا و رنجهای حضرت زینب(س) نزدیکتر میکند.
در کوچههای قدیمی خرمآباد نور شمعها بر دیوارها میرقصد و بوی اسپند و گلاب در هوا میپیچد؛ سقاخانهها و حسینیهها مملو از مردمی است که برای عزاداری گرد هم آمدهاند، صدای روضه از خانهای بلند میشود و در گوشهای بانویی شمعی را با دستان لرزان روشن میکند و زیر لب حاجتی را زمزمه میکند.
بدون دیدگاه
نظرت رو بنویس؛ مودب باشیم 😊
ورود / ثبتنام