ظاهراً در صنعت ارتباطات کشور، افزایش قیمت از کیفیت اینترنت جلوتر حرکت می‌کند؛ آن‌قدر جلوتر که دیگر کیفیت، حتی در آینه هم به گرد پای قیمت نمی‌رسد!
خبر افزایش ۴۰ درصدی قیمت اینترنت، در شرایطی به گوش مردم می‌رسد که هنوز معمای قطع شدن اینترنت هم‌زمان با قطعی برق حل نشده است. مردم مانده‌اند که این چه فناوری پیشرفته‌ای است که با رفتن برق، ارتباطات هم به خواب می‌رود؟ مگر قرار نبود زیرساخت‌های ارتباطی برای چنین شرایطی مجهز باشند؟ پس باتری‌های پشتیبان دکل‌های مخابراتی دقیقاً چه زمانی قرار است به وظیفه‌شان عمل کنند؟
شما که هنوز از عهده تأمین برق پایدار برای دکل‌های مخابراتی برنیامده‌اید و مردم با هر خاموشی باید فاتحه اینترنت را بخوانند، با کدام رو افزایش ۴۰ درصدی تعرفه‌ها را توجیه می‌کنید؟ نکند هزینه این افزایش قیمت صرف خرید تقویم شده تا زمان قطعی‌های بعدی را از قبل به مردم اطلاع دهید؟
البته با این روند، بعید نیست به‌زودی خدمات اینترنتی به وضعیت آب‌وهوایی و انرژی کشور هم وابسته شود؛ مثلاً با افت فشار گاز، اینترنت هم افت فشار پیدا کند و با قطع گاز، ارتباطات هم به‌طور کامل تعطیل شود! شاید هم در مرحله بعد، اینترنت فقط در روزهایی وصل باشد که برق، گاز، آب و سایر شرایط جوی و غیرجَوی مساعد باشند؛ آن هم مشروط به اینکه مشترک محترم، بدهی قبلی نداشته باشد!
مسئله فقط افزایش قیمت نیست؛ مسئله این است که مردم در برابر پول بیشتری که می‌پردازند، چه کیفیت و پایداری‌ای دریافت می‌کنند؟ افزایش تعرفه، بدون پاسخ‌گویی روشن درباره کیفیت خدمات، بیش از آنکه نشانه توسعه باشد، به مطالبه پول بیشتر برای همان خدمات پرنقص شباهت دارد.
مردم نجابت دارند؛ اما نجابت مردم نباید با رضایت همیشگی از وضع موجود اشتباه گرفته شود. اینکه مشترک ایرانی با وجود قطعی‌های مکرر، اختلال‌ها و کیفیت نامطلوب، همچنان هزینه اینترنت را پرداخت می‌کند، به معنای آن نیست که هر افزایشی را هم بی‌اعتراض خواهد پذیرفت.
حیا چیز خوبی است! پیش از آنکه دست در جیب مردم کنید و ۴۰ درصد به هزینه‌هایشان بیفزایید، بد نیست نگاهی هم به کیفیت خدمات بیندازید. مردم اینترنت می‌خرند، نه وعده اتصال؛ پول ارتباط می‌دهند، نه حق عضویت در باشگاه انتظار برای وصل شدن!
اگر قرار است قیمت‌ها با سرعت نور بالا بروند، دست‌کم انتظار می‌رود کیفیت اینترنت هم از عصر حجر فاصله بگیرد. وگرنه با این حساب، شاید روزی برسد که برای استفاده از اینترنت، پول برق و گاز را هم جداگانه بپردازیم؛ با این تفاوت که اگر یکی از این دو قطع شد، پول اینترنت همچنان سر جایش باقی بماند!
مردم نجابت دارند، اما نجابت مردم را با رضایت از وضع موجود اشتباه نگیرید. قرار نیست هر بار قیمت‌ها افزایش پیدا کند، مردم هزینه بدهند و مسئولان همچنان درباره کیفیت خدمات سکوت کنند.
افزایش ۴۰ درصدی تعرفه، بدون تضمین کیفیت و پایداری اینترنت، دقیقاً بر چه مبنایی توجیه می‌شود؟ مردم حق دارند بدانند در ازای پولی که می‌پردازند، چه خدمتی دریافت می‌کنند و چه کسی پاسخ‌گوی قطعی‌های مکرر و اختلال‌های ارتباطی است.
از متولیان اینترنت انتظار می‌رود به‌جای گران‌کردن خدمات، ابتدا زیرساخت‌ها را تقویت کنند، مشکل باتری‌های پشتیبان دکل‌ها را حل کنند و درباره کیفیت خدمات به مردم پاسخ روشن بدهند. نمی‌شود اینترنت هنگام قطعی برق از دسترس خارج شود، اما هنگام افزایش تعرفه، هیچ محدودیتی وجود نداشته باشد!
مردم اینترنت پایدار می‌خواهند، نه وعده‌های ناپایدار؛ پاسخ‌گویی می‌خواهند، نه قبض‌های سنگین‌تر.
حیا چیز خوبی است! اول کیفیت را به مردم تحویل بدهید، بعد مطالبه پول بیشتر کنید. اینترنتی که با رفتن برق قطع می‌شود، با افزایش ۴۰ درصدی قیمت، قرار نیست به اینترنت نسل جدید تبدیل شود!
حسین ناصری
بدون دیدگاه
نظرت رو بنویس؛ مودب باشیم 😊
ورود / ثبت‌نام