من خبرنگارم؛ موپالمو نیستم!

شخصیت و نقش جذاب موپالمو در فیلم افسانه ی جومونگ یکی از شخصیت های به یاد ماندنی در ذهن مخاطبان ایرانی است. شخصیتی که در آن فیلم بیشترش گریه می کرد و در عین حال یک فرد وفادار به فرمانده جومونگ بود. در نگاه اول هر کس فکر می کرد که موپالمو همیشه گریه می کند در حالی که کارگردان فیلم این نقش را برای این هنرمند انتخاب کرده بود.
قصه خبرنگاری هم قصه ای شبیه نقش هنرپیشه ها در فیلم های سینمایی و سریال ها است. اما کارگردان و تعیین کننده نقش خبرنگاران در تهیه گزارشات و نگارش یادداشت ها، مسئولین آن شهر هستند.
متاسفانه به علت کم کاری بیشتر مسئولین شهرستان کوهدشت، مردم این برداشت را دارند همان طور که موپالمو همیشه گریه می کرد، خبرنگاران همیشه و مدام باید از مسئولین انتقاد و گلایه کنند! در حالی که رسالت خبرنگاری این است که پل ارتباطی بین مردم و مسئولین بوده و در کنار انتقاد سازنده از مسئولین، خدمات نظام را به مردم منعکس نمایند.
صد البته این مهم در شهرستان کوهدشت به خاطر کم کاری مسئولین و عدم تحقق حقوق شهروندی مردم مظلوم این دیار کم اتفاق افتاده است و انتظار مردم با وضع موجود به دور از انتظار نیست!

اما در چند سال گذشته شهردار و شورای شهر کوهدشت با آسفالت کوچه و خیابان های شهر کوهدشت به ویژه در محله محروم تازه آباد شاهیوند برگ زرینی به کارنامه شهرداری کوهدشت اضافه کرده است.

به زعم نظر نگارنده ضرورت دارد این اقدام مسئولین توسط سایر خبرنگاران و رسانه های محلی منعکس گردد تا به امید خدا فرهنگ خدمت به مردم در بین دیگر مسئولین گسترش یابد.

نگارنده به نمایندگی از مردم نجیب و مظلوم شهرستان کوهدشت، تلاش های شبانه روزی شهرداری کوهدشت را قدر دانسته و مراتب تقدیر و تشکر خود را از عملکرد خوب شهرداری و شورای شهر اعلام می دارد و توفیق خدمت روزافزون را برای شان از درگاه ایزد منان خواستار است.
و اما در آخر از دیگر مسئولین شهرستان انتظار داریم همچون شهرداری کوهدشت به رسالت خود عمل کرده تا مردم رنج دیده این شهرستان مزه شیرین خدمت را چشیده و میزان رضایت شان از نظام جمهوری اسلامی بیشتر شود.

امید آن داریم گزارش و یادداشت بعدی ما نیز درباره خدمات ارزنده دیگر ادارات به مردم نجیب و مظلوم شهرستان کوهدشت باشد.
به امید فردای بهتر برای شهرستان کوهدشت
حسین ناصری
۲۵ شهریور ۱۴۰۳