در پی عملکرد ضعیف خانه مطبوعات لرستان، سریال اعتراضات به دیگر شهرستانهای لرستان سرایت کرد و آنچه در ادامه می خوانید اعتراض یک بانوی خبرنگار از شهرستان پلدختر میباشد.
اسما اسمعیل پور جایدری (محمودوند)- روزنامه نگار
رسانه زمانی میتواند نقش واقعی خود را در شفافیت، مطالبهگری و نظارت عمومی ایفا کند که میان خبرنگاران، مرز «خودی» و «غیرخودی» ترسیم نشود. نشست خبری، محل پاسخگویی مدیران به افکار عمومی است، نه محفلی اختصاصی برای گروهی محدود از خبرنگاران.
هرگونه گزینش سلیقهای در دعوت از اصحاب رسانه، پیش از آنکه به خبرنگاران آسیب بزند، اعتبار برگزارکنندگان و اصل پاسخگویی را زیر سؤال میبرد.
آنچه امروز بخشی از جامعه رسانهای لرستان را آزرده کرده، تنها دعوت نشدن چند خبرنگار نیست؛ بلکه شکلگیری این ذهنیت است که در برخی برنامهها، روابط شخصی بر ضوابط حرفهای غلبه یافته و عدالت رسانهای قربانی مصلحتاندیشیها و سلیقههای فردی شده است. این رویه اگر اصلاح نشود، به تدریج اعتماد میان رسانه و متولیان فرهنگی را از بین خواهد برد.
خبرنگاری، حرفهای نیست که با کارت شناسایی، عنوان یا حضور در یک مراسم تعریف شود. خبرنگار واقعی در میدان خبر شناخته میشود؛ در میان مردم، در جلسات مطالبهگری، در بحرانها، در پیگیری مشکلات و در انتشار حقیقت. بسیاری از خبرنگارانی که امروز از حضور در برخی نشستها محروم میشوند، سالهاست بدون هیاهو، مسئولانه بار اطلاعرسانی استان را بر دوش کشیدهاند و هزینههای این مسیر را نیز پرداختهاند.
سؤال اینجاست؛ معیار دعوت از خبرنگاران چیست؟ آیا سابقه حرفهای، فعالیت مستمر، تخصص و اثرگذاری رسانهای ملاک است یا روابط، سلیقهها و ملاحظات شخصی؟ اگر پاسخ، معیارهای حرفهای است، چرا همواره نام گروهی مشخص در فهرست دعوتها تکرار میشود و شماری از خبرنگاران باسابقه و فعال، از این حق بدیهی محروم میمانند؟
ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان متولی اصلی رسانه در استان، نمیتواند نسبت به چنین روندی بیتفاوت باشد. سکوت در برابر تبعیض، به معنای پذیرش آن است. انتظار میرود این ادارهکل، با نظارت جدی بر نحوه برگزاری نشستهای خبری و عملکرد برگزارکنندگان، اجازه ندهد شأن خبرنگاران و جایگاه رسانه، قربانی تصمیمهای غیرکارشناسی شود.
خانه مطبوعات نیز به عنوان یک نهاد صنفی، موظف است مدافع حقوق همه خبرنگاران باشد، نه نماینده گروهی خاص. فلسفه وجودی تشکلهای صنفی، ایجاد وحدت، دفاع از حقوق اعضا و جلوگیری از تبعیض است؛ نه آنکه خود به منشأ گلایه و چنددستگی تبدیل شوند. هرگاه یک تشکل صنفی در برابر تبعیض سکوت کند یا در آن نقش داشته باشد، از رسالت اصلی خود فاصله گرفته است.
نشستهای خبری نباید به محفلهای بسته تبدیل شوند؛ زیرا چنین نگاهی، نخستین آسیب را به حق مردم برای دسترسی به اطلاعات وارد میکند. وقتی امکان حضور و پرسشگری برای همه رسانهها فراهم نباشد، اصل شفافیت نیز مخدوش خواهد شد. رسانه، زمانی نماینده افکار عمومی است که همه صداها امکان حضور و طرح سؤال داشته باشند.
بیتردید تکریم خبرنگار، اقدامی ارزشمند و ضروری است؛ اما احترام به خبرنگار، با تقدیرنامه، هدیه یا عکس یادگاری سنجیده نمیشود. بزرگترین احترام به اصحاب رسانه، رعایت عدالت، حفظ کرامت حرفهای و ایجاد فرصت برابر برای همه فعالان این عرصه است.
جناب مدیرکل! امروز مطالبه جامعه رسانهای لرستان، برخورد با یک فرد یا یک مجموعه نیست؛ مطالبه، اصلاح یک رویه نادرست است. رویهای که اگر ادامه پیدا کند، نهتنها سرمایه اجتماعی رسانه را کاهش میدهد، بلکه اعتماد میان خبرنگاران و متولیان فرهنگ را نیز خدشهدار خواهد کرد.
انتظار میرود از این پس، فرآیند دعوت به نشستهای خبری بر اساس شاخصهای روشن، قابل دفاع و عادلانه انجام شود؛ شاخصهایی که در آن سابقه فعالیت، تخصص، استمرار حضور در عرصه خبر و هویت حرفهای خبرنگاران ملاک باشد، نه روابط شخصی، ملاحظات سلیقهای یا دایرههای محدود.
عدالت رسانهای، یک مطالبه صنفی نیست؛ پیششرط تحقق شفافیت و احترام به افکار عمومی است. هر تصمیمی که این اصل را مخدوش کند، در نهایت به زیان رسانه، مدیران و مهمتر از همه، مردم خواهد بود.
بدون دیدگاه
نظرت رو بنویس؛ مودب باشیم 😊
ورود / ثبتنام