دید ترحم به معلولین بدترین ضربه روحی به آنان است
به گزارش وهار، مریم امرائی دبیر سرویس اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی وهار، در سومین روز از ماه رمضان سال ۱۳۸۲ در باشگاه تختی شهرستان کوهدشتی اتفاقی ناگوار رخ داد. رضا رحیمیان معلم فرهنگی شهرستان همانند سایر روزهای سال بعد از تدریس در مدرسه جهت تمرین کشتی در باشگاه تختی حاضر می‌شوند. اما از آنجایی که حریف رضا رحیمیان ۱۷ کیلوگرم بیشتر از خودش وزن دارد در حین تمرین کشتی به ضایع نخاعی مبتلا می‌شوند. رضا رحیمیان در حالی که در ابتدای شروع زندگی مشترک با مژگان خسروی بود. تا به امروز در کنار همسرش مژگان خسروی با آسیب‌های ناشی از عدم تحرک و معلولیت دست و پنجه نرم می‌کند. ۲۳ سال از زندگی مشترک این زوج می‌گذرد اما همچنان مژگان خسروی در کنار این معلم و و با وجود سختی‌ها و با بیماری‌هایی مانند زخم بستر و دیگر مشکلات مربوط به این ورزشکار معلول ایستاده است. در کنار این مسائل چگونگی بررسی مسئولین شهرستان کوهدشت از این معلم و ورزشکار قابل تامل است. متن پیش رو صحبتی کوتاه با مژگان خسروی و رضا رحیمیان در رابطه با ۲۳ سال مشقت است.
توکل بر خدا رمز موفقیت
مژگان خسروی در ابتدای صحبت‌های خود گفت: در روزهای اول معلولیت همسرم، مشکلات زیادی ازجمله مالی، روحی و جسمی داشتیم. من علاوه بر کارهای خودم باید کارهای رضا را هم انجام می‌دادم. اما ازآنجایی که خستگی در زندگی همیشه حضور دارد. با توکل بر خدا توانستم تا به امروز در کنار همسرم باشم. این توکل برای من خیلی لذت بخش است.
ایشان در ادامه اظهار کرد: من هم مانند تمام انسان‌ها نیاز به مسافرت، تفریح و خیلی امورات دیگر دارم. اما با وجود مشکلات رضا از تمام این امورات بی‌بهره ماندم. اما به هیچ عنوان ناراحت نیستم. زیرا من از همان روز اول ازدواج با رضا عشق و علاقه را در زندگی دیدم و هنوز هم می‌بینم. مطابق با آیات قرآن کریم، انسان با سختی به دنیا می‌آید. همیشه خوشی‌ها در زندگی نیستند. ممکن است مشکلات مالی یا جسمی وجود داشته باشد اما علاقه به همسرم هیچ گاه این اجازه را نداد تا از زندگی با رضا ناراحت باشم.
اگر زمان به عقب برگردد باز هم همین مسیر را انتخاب می‌کنم
مژگان خسروی همچنین گفت: از اطرافیان در ابتدای این اتفاق ناگوار خیلی شنیدم که من اشتباه می‌کنم و نباید جوانی خودم را صرف رضا کنم. این حق من است که مانند دیگر انسان‌ها ازدواج کنم و زندگی بهتری داشته باشم. اما من نسبت به این سرزنش‌ها بی اعتنا بودم. از کجا معلوم زندگی من با کسی دیگر بدتر از مشکلات الان من باشد!
مژگان خسروی همچنین گفت: در طول این سال‌ها متاسفانه اقوام خیلی به ما کمک نکردند اما دوستان نزدیک رضا خیلی به ما کمک کردند از همینجا از تمام این افراد تشکر می‌کنم. تا به امروز خوشبختانه با تمام مشکلات مادی و جسمی کنار آمدیم و این مشکلات را حل کردیم. اگر زمان به عقب برگردد باز هم زندگی با رضا رحیمیان را انتخاب می‌کنم. زیرا من همسرم را بسیار دوست دارم و خواهم داشت.
با دید ترحم به معلولین نگاه نکنید
ایشان در انتهای صحبت‌های خود اظهار کرد: از تمام کسانی که این متن را مطالعه می‌کنند خواهش می‌کنم هرگاه افراد معلول را می‌بینید با دید ترحم به آن‌ها نگاه نکنید ترحم بدترین ضربه روحی به این افراد است. قرار نیست همه افراد با مشکلات جسمی در زندگی امتحان شوند. سعی کنید با تمام مشکلات کنار بیاید و زندگی خود را به راحتی تباه نکنید.
رضا رحیمیان در ابتدای صحبت‌های خود گفت: در سال‌های اول معلولیت جسمی چون استقلال حرکتی ندارم بسیار از لحاظ روحی و جسمی اذیت شدم. اما در کنار همسرم توانستم صبوری کنم. اطرافیان با وجود سلامت جسمی روحیه خوبی هم ندارند حال چه برسد به من که نمی‌توانم حرکت کنم. خیلی اوقات از سختی‌ها شکست خوردم اما همچنان جنگیدم و می‌جنگم. ازجمله دلایلی که باعث موفقیت من در طول این سال‌ها شد. منطقی رفتار کردن بود چون اگر منطقی رفتار نکنم علاوه بر خودم دیگران هم اذیت می‌شوند. بنابراین انسان باید قدرت تطبیق داشته باشد.
عدم مدیریت در باشگاه تختی منجر به ۲۳ سال مشقت شد
معلم آموزش و پرورش در ادامه اظهار کرد: در طول این ۲۳ سال تنها صبوری و توکل بر خدا توانست مرا نجات بدهد. اگر همسرم نبود واقعا من نمی‌توانستم این همه سال دوام بیاورم. تا نزدیک به ۸ سال فکر نمی‌کردم همسرم در کنار من دوام بیاورد و فکر می‌کردم بالاخره یک روزی مرا ترک می‌کند. حتی تا ۲ سال از ابتدای این اتفاق از او خواستم تا مرا ترک کند و زندگی مجددی را شروع کند چون داشتن یک زندگی بدون دردسر مانند من حق همسرم بود. از طرفی از لحاظ مالی برای همسرم سخت می‌گذشت. اما همسرم مرا ترک نکرد و ترجیح داد در کنار من باشد.
ایشان در ادامه صحبت‌های خود گفت: تمام شهرستان کوهدشت مرا به‌عنوان یک فرهنگی و ورزشکار می‌شناسند اما تنها چیزی که در طول این سال‌ها مرا اذیت کرد این بود که برخی افراد با دید ترحم به من نگاه می‌کنند. عدم مدیریت در باشگاه تختی مرا به این حال و روز انداخت. روزهای اول می‌خواستم شکایت کنم اما مرا از این کار منصرف کردند تا حدی که قصد داشتند بیمه مرا پرداخت نکنند. اشتباه من این بود که از روز اول پیگیر شکایت خودم نبودم.
رضا رحیمیان در توصیف همسرش مژگان خسروی زبانش بند آمد و گفت: فداکاری برای توصیف همسرم خیلی کلیدواژه کمی است. در طول این سال‌ها با وضعیت جسمی بد تنها کسی که باعث شد آب از دلم تکان نخورد همسرم بود. تنها می‌توانم بگویم همسرم صبر زینبی دارد.
می‌توانم شغل اداری داشته باشم
ایشان در ادامه اظهار کرد: در سال‌های ابتدای این ماجرا مسئولین شهرستان دیداری با من داشتند. از لحاظ مالی که اداره آموزش و پرورش و اداره بهزیستی می‌توانست به من کمک کنند اما کمکی نکردند. در حال حاضر می‌توانم وام بگیرم اما به من وام نمی‌دهند. اداره آموزش و پرورش متاسفانه بجای کمک به من بیشتر مرا اذیت می‌کردند. حقوق اداری من به یک سوم کاهش یافت. من می‌توانم با سیستم ادارات کار کنم توانایی انجام کار در اداره آموزش و پرورش را دارم در سال‌های اول این اتفاق با مدیر آموزش و پرورش شهرستان کوهدشت در این مورد صحبت کردم اما هیچ گونه پیگیری نکردند. همین منجر به فشار مالی زیاد به ما شد. زمانی که به مطب دکتر مراجعه می‌کنم خیابان‌های سطح شهر و حتی اتاق دکتر یا زیرزمین است یا پله دارد. که من بسیار با این اوضاع معلولیت آزار می‌بینم. خیلی اوقات زخم بستر دارم و کل بدنم عفونت می‌کند و بدنم ضعیف می‌شود.
رضا رحیمیان در انتهای صحبت‌های خود گفت: براساس تجربه‌ای که در زندگی داشتم به تمام اطرافیانم توصیه می‌کنم همیشه بر خدا توکل کنید. انسان باید ایمان داشته باشد و از مشکلات فرار نکنید صبور باشید. انسان بی‌ایمان، بی‌جهت است، انسان بی‌جهت، بی‌شخصیت است و انسان بی شخصیت بی سروسامان است.
خواندن ۲۳ سال سختی بسیار آسان اما لمس آن باور نکردنیست. سختی‌هایی که هر انسانی نمی‌تواند با آن‌ها کنار بیاید. مژگان خسروی به‌عنوان بانویی که در طی ۲۳ سال مشقت در کنار همسرش ایستاد. آنچه از این ماجرا بیشتر رضا رحیمیان و همسرش را رنجاند کم مهری مسئولین شهرستان نسبت به برخی مسائل مهم زندگی آن‌ها بود. تاب‌آوری این زوج در سطح شهرستان نمونه بارز صبر و توکل انسان بر خدای متعال است.
بدون دیدگاه
نظرت رو بنویس؛ مودب باشیم 😊
ورود / ثبت‌نام