هشدار! قاریان قرآن، خواننده می شوند!

سخنی با مسئولان فرهنگی و قرآنی شهرستان 

در سیره ی اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام، به موارد زیادی اشاره شده است که آن برگزیدگان خدا، به هنگام تلاوت قرآن، جز جمال زیبا و کلام شیرین دوست، چیز دیگری را نمی دیده و نمی شنیدند.

بسیاری از عالمان ربانی و مؤمنان زاهد نیز، به هنگام تلاوت قرآن، به حالات خاصی می رسند، که در این باره نقل قول بسیار است.

همچنین به استناد احادیثی که در کتاب های معتبر ذکر گردیده، در روز قیامت نیز قاریان قرآن بر حسب مقدار آیاتی که تلاوت می نمایند، در مراتب و درجات متفاوتی قرار می گیرند.

قرائت زیبای قرآن کریم در آیات و روایات زیادی مورد تأکید قرار گرفته که این امر مستلزم تربیت قاریانی می باشد که قرآن را با صدای خوش تلاوت کنند و بر جان و دل مستمع تأثیرگذار باشد.

در این باره مسئولین و ارگان هایی مشخص شده اند و با استعدادیابی در بین نوجوانان و جوانان و برگزاری برنامه های مختلف برای آنان، کار  آموزش و تربیت قاریان قرآن را بر عهده دارند.

حال با توجه به وضعیت فرهنگی حاکم بر جامعه امروزی و همچنین تبلیغات و فعالیت های فرهنگی سوء که از ناحیه دشمنان قسم خورده انقلاب اسلامی نوجوانان و جوانان ما را مورد تهدید قرار داده است، شایسته است که مسئولین فرهنگی-قرآنی شهرستان در راستای استعدادیابی و پرورش قاریان قرآن قدم های بلندی را بردارند، چرا که در سال های اخیر باتوجه به کم کاری هایی که از ناحیه مسئولین امر صورت گرفته از لحاظ قرآنی شهرستان کوهدشت در عمل پیشرفت چشمگیری نداشته است.

عزیزان! آیا می دانید به خاطر کم توجهی مسئولین امر، برخی دوستان بنده که از بهترین قاریان شهرستان بودند به سمت موسیقی رفتند و کنسرت هایی هم برگزار کرده اند؟ 

آیا می دانید که بعضی از این قاریان از کدام فضاها سردرآورده اند؟

برخی هم به همین علت دچار سَرخوردگی و سردرگمی شده اند که چرا سرمایه ذاتی خود(صدای خوش) را در جای دیگری استفاده نکردند تا لااقل پیشرفتی در خودشان احساس کنند و بسیاری از این قبیل مثال ها که دراین مجمل مجال گفتن آن ها نیست یا شاید هم بازکردن آن ها خوشایند نباشد.

آیا حتی یک بار پس از مسابقات قرآنی جلسه ای برگزار کردید که چرا هرسال ضعیف و ضعیف تر می شویم و  به دنبال دلایل این ضعف ها بگردید؟

مسئولین گرامی برای یک شهرستان حداقل یک جلسه قرآن یا کرسی تلاوت فعال لازم است که متاسفانه شهر ما از این نظر بی نصیب است.

برای یک شهرستان ماهانه یک بار یا حداقل فصلی یک بار برگزاری محفل انس با قرآن لازم است که در شهر ما شاید سالی یک بار آن هم نه با کیفیت مطلوب برگزار می شود.

چه خوب است که در تریبون رسمی نمازجمعه از قاریان و مؤذنین شهرستان دعوت شود تا حداقل در طول سال یک اجرای رسمی داشته باشند.

قاریان شهرستان(به جز افراد اندکی) آن قدر در مسابقات استانی مقام های دوم به بعد را کسب کردند که دیگر خسته شدند و به علت دَرجا زَدن از ادامه فعالیت صرف نظر کردند.

بیشتر دوستان قاری ما در سایر شهرستان ها در نهادهای فرهنگی جذب شدند. چند نفر از قاریان برجسته شهرستان را در نهادهای فرهنگی استخدام کردید تا با دغدغه ای که برای شهرشان دارند بتوانند قدمی در این راستا بردارند؟ (مثلآ آقای خالوندی)

در این وضعیت فرهنگی که بازار کلاس های آواز و موسیقی داغ است؛ چه جاذبه ای برای نوجوانانی که در سن و سالی نیستند که درک درستی از مسائل معنوی داشته باشند ایجاد کرده ایم که آنان را به سمت قرآن جذب کنیم؟!

سرنوشت تنها گروه تواشیح شهرستان کوهدشت که متشکل از قاریان شهرستان است چه شد؟
این گروه باید نتیجه تمرین های سخت و طاقت فرسای خود را در کجا به اجرا گذارند که امیدوار به ادامه فعالیت شوند. 

مدتی یک گروه سرود متشکل از نوجوانان را راه انداختیم که متأسفانه باز هم به علت این که جایی برای اجرای مناسب نبود یا اجازه اجرا داده نمی شد آن هم به تعطیلی کشیده شد.

نمی دانم سرنوشت و آینده جامعه قرآنی شهرستان به کجا ختم می شود! ولی امیدوارم که مسئولین فرهنگی-قرآنی شهرستان به خود بیایند و با یک برنامه ریزی دقیق و مناسب برای آینده قرآنی این شهر چاره ای بیندیشند.

در پایان برای تمامی مسئولینی که با درک صحیح از شرایط حساس انقلاب همواره خالصانه انجام وظیفه می نمایند، آرزوی توفیقات روز افزون دارم.

حامد مهدی نیا 
عضو کوچکی از جامعه قرآنی شهرستان کوهدشت