شلم شوربای انتخاباتی رفقای اصلاح طلب!

✍ تیمور هاشمی

دروغ نگفته اند که؛ در سفرها، بحران ها و تنگناها بیشتر و افزون تر از هر زمانی دوستان و همقطاران خویش را خواهی شناخت، دو شبی است خوب نمیخوابم و حقیقتاً خود را سرزنش و ملامت می کنم چرا گاهی در انتخاب برخی دوستان دقت کافی نداشته ام، چه عجب دو عزیز اصلاح طلب آقایان دوستی و آزادبخت دل می دهند و از دو اصولگرنما (حسن قبادی و کرمرضا پیریایی) قلوه می‌گیرند!

جنابان دوستی و آزادبخت! کوتاه، مختصر و بی پرده بگویم؛ طرف را در آبادی راه نمی دادند سراغ خانه کدخدا را می گرفت، خودتان بهتر از هرکسی می دانید فضای سیاسی حاکم پذیرای افکار مطبوع ما نیست اگر می‌خواهید در کارزار انتخاباتی حوزه انتخابیه کوهدشت و رومشکان سهیم باشید کاری نکنید که تنها < یک نام > از شما باقی بماند، با یاران و دوستان تان است که شما را دوستی و آزادبخت می نامند!
شما را چه شده که طرف شور قبادی و پیریایی و امثالهم قرار گرفته اید؟ بنازم به آن یار ثابت قدم که حداقل دخالتی نداشته و ندارد، اینجاست که عیارها مشخص تر و مردانگی ها عریان تر می شود!

حتماً ابطال های دهه ۶۰ و کشتارها را یادتان رفته! لابد شعارهای معروف شیخ کهنسال را با مشت گره کرده در مجلس هشتم در خاطرتان هست! می خواهید سهیم باشید و شرکت کنید بسم الله … آقایان غضنفری و میرزایی اصل حضور دارند.

اگر استاد آزادبخت می خواهد نان قرضی را پس بدهد بداند؛ این دو همفکر اصلاح طلب نیز یاریگر وی بوده اند، آن سال غضنفری و میرزایی اصل با طیب خاطر به او پیوستند اما شاهرخی ها پس از ناکامی در گونی برنج آوازه و بنابر مصالح خویش به آنجناب پیوستند و گریزی نداشتند.

در سطر آخر می نویسم چنانچه به یاران تان پشت کنید و خواسته و فکر ما را نادیده بگیرید با یک “نه بزرگ” روبرو می شوید.