سُرنا را از سر گشادش نزنید!

سُرنا را از سر گشادش نزنید!

همواره به عنوان دغدغه اصلی ام دفاع از شان ‌و جایگاه واقعی اصحاب رسانه بود و بعضی مواقع از اینکه با خبرنگاران برخورد درست نمی شود در رنج و عذاب بودم .

خانه مطبوعات که باید مامن و پناهگاه مان می شد خودش هزار دغدغه و حاشیه داشت .

از اینکه اصلح ها و پیشکسوتان مان در خانه هم قدمی برای خبرنگاران بر نمی داشتند و یا اگر بر می داشتند ناقص بود نگران بودم .

آرزویم خانه ای در خور همه دوستان خبرنگارم بود از این رو بعد از ۱۹ سال تماشای عملکردهای مختلف در خانه و سکوت پیرامون این عملکردها در خود این توان و باور را دیدم که برای همه اهالی رسانه چه خودی و چه آنها که ناخودی خوانده می شدند قدمی بردارم چرا که معتقد بودم تلاش های اهالی رسانه اعم از نوشتاری ، شنیداری و دیداری همه و همه تقدس دارد.

از این رو با ترسیم اهداف و آرمان ها پای در عرصه انتخابات خانه مطبوعات گذاشتم و در اولین گام مسکن خبرنگاران بالاخص زوج های جوان که دغدغه مسکن برایشان کابوس شده بود را مد نظر قرار داده و چون خانه های قبلی در استان علی رغم تلاش هایشان به نتیجه نرسیدند با استفاده از تجربیات آنان با وزیر راه و شهرسازی دیدار و این‌مهم را طی تفاهم‌نامه ای نهایی کردیم .

اقدامی که در نوع خود قابل توجه و ستودنی بود.

رفاهیات گام دوم خانه بود که ذهن ‌همه اعضا را به خود مشغول کرده است اعم از تجلیل ها، ایاب و ذهاب، پوشاک و … که با برنامه ریزی دیدار با وزیر کار در اولویت دوم برای نهایی شدن آنان صورت گرفت که به دلیل مهمان ناخوانده ای به نام کرونا این دیدار به تاخیر افتاد.

گام سوم صندوق ارزی بود که طی دیداری که با معاونت مطبوعاتی در تهران صورت گرفت قرار شد بعد از تشکیل صندوق ایشان مبلغ ۵۰ میلیون تومان را به آن اهدا کنند که در مراحل نهایی تشکیل هستیم که امیدوارم به سرانجام برسد و بتوانیم منبع مالی هر چند کوچکی برای ضروریات رسانه ها ایجاد نماییم و پول وعده داده شده معاونت محترم مطبوعاتی را اخذ کنیم و در اختیار اصحاب رسانه به عنوان وام های قرض الحسنه قرار دهیم.

گام بعدی آموزش حرفه ای خبرنگاران با استفاده از اساتید دانشگاه علامه طباطبایی  تهران که در خاورمیانه یکی از مهم ترین دانشگاههای علوم ارتباطات  به شمار می رود بود تا خبرنگاران استان که در زمره بهترین ها نیز هستند دانش شان را با استفاده از این اساتید ارتقاء دهند ولا غیر … که این‌مهم هم به لطف تلاش خانه مطبوعات و مساعدت ویژه معاونت مطبوعاتی در پذیرفتن هزینه های ایاب و ذهاب و استقرار اساتید در استان بعد از بحران کرونا محقق خواهد شد.

گام دیگر ساختن خانه ای مستقل برای خبرنگاران در چند طبقه بود تا برای جلسات مختلف و گردهمایی های گوناگون آویزان این اداره و آن اداره نباشند از این رو دستور آن از وزیر راه و شهرسازی اخذ و بزودی آخرین مراحل طی شده از این مهم انشالله با خبرهای خوش اطلاع رسانی خواهد شد.

گام دیگر استفاده از ظرفیتی به نام املاک تملیکی برای خبرنگاران بود تا از این طریق با توجه به وسع کم خبرنگاران در تهیه اقلام مورد نیاز بتوانیم کمک رسان خوبی باشیم که تهیه گوشی های تلفن همراه نمونه کوچکی از اقداماتی است که در این خصوص برنامه ریزی شده است.

و اما ….
هرگز تصورم نمی رفت و نمی رود که خبرنگارانی که داعیه آگاهی بخشی به جامعه را دارند و به نوعی طلایه داران روشنگری در جامعه هستند چنین قلم خویش را در مرکب جهل بچرخانند و اگر نسبت به همکار خویش ۵۰ هزار تومان کمتر گرفتند این حق را برای خود قائل شوند که با ندید گرفتن زحمات خانه مطبوعاتی که به گواه خیلی از همین اصحاب رسانه متفاوت تر از خانه های دیگر است بتازند و شان و شخصیت خود را به ثمن بخسی به حراج بگذارند. 

اگر خرمای اهدایی مطلوبیت مورد ذائقه شان را نداشت دست به قلم شوند و یا تعداد مرغ ها باب میل شان نبود حالت تهاجمی بگیرند، اگر گوشی شان باز شده بود متهم به دزدی کنند، با این توضیح که ما نه فروشگاهی در اختیارمان بوده که انتخاب کنیم و نه منبع مالی که بهترین ها را تهیه و در اختیار بگذاریم هر چه بوده حاصل پیگیری خانه و لطف ادارات مورد نظر بوده است.

و وا اسفا اگر دید صاحبان  رسانه های لرستان چنین محدود باشد و نتوانند بیشتر از دماغ شان را ببینند و برای چیزهای واهی کارهای بزرگ را ندید بگیرند آنجاست که باید خود را در جایگاه مسوولان استان تصور کرده و فهمید چرا این استان تا کنون رنگ توسعه به خود ندیده و با چنین نگرش هایی هم نخواهد دید.

وسعت دید مهمترین نیاز امروز رسانه های لرستان است و اگر خانه مطبوعات چه این دوره و چه ادوار بعدی نتواند این وسعت را به پهنای بزرگی در حد شان و جایگاه خبرنگاران واقعی افزایش دهد باید به حال و روز خود و اهداف تشکیل آن گریست.

سخن کوتاه آنکه اگر توانایی نوشتن داریم فراتر از خود را ب‍نگریم و برای چیزهای بی ارزش عرض خود را نبرده و دیگری را به زحمت نیاندازیم.

خانه مطبوعات متعلق به چند عضو هیات مدیره نبوده و خانه همه اصحاب  رسانه می باشد نقاط ضعف و قوت خود را در درون خانواده حل کنیم و سرنا را از دهانه گشاد آن  ندمیم.

محدثه مقدم

تصویرگر:مهدی صادقی