دادرس
مویه کن
دوزخ ترا می فهمد
گزمه ها پرسه زنان
بر بام غروبی ممتد
نشانت را می بویند
مبادا روزی گفته باشی
او می آید
و دگر باز نگردد، دگر
فریبرز گراوند
رودهن، زمستان۱۳۹۲
از مجموعه شعر خوشه های سرد غربت
آرشیو وهار کد خبر: 12424
دادرس/فریبرز گراوند
دادرس مویه کن دوزخ ترا می فهمد گزمه ها پرسه زنان بر بام غروبی ممتد نشانت را می بویند مبادا روزی گفته باشی او می آید و دگر باز نگردد، دگر فریبرز گراوند رودهن، زمستان1392 از مجموعه شعر خوشه های سرد غربت
بدون دیدگاه
نظرت رو بنویس؛ مودب باشیم 😊
ورود / ثبتنام